Pola i formuły
Karta Pola i formuły pozwala odnaleźć zależności wybranego pola lub funkcji globalnej.
Oznacza to, że mogą Państwo wskazać wszystkie formuły, które używają danego pola lub danej funkcji globalnej.
Ma ona dwie podkarty: Lista, opisana poniżej, oraz Drzewo zależności, które rysuje te same zależności (patrz niżej). Wybrana podkarta i ostatnio wybrane pole są zapamiętywane dla każdej bazy.
Do czego to służy
Przy zmianie lub usunięciu pola albo funkcji globalnej ta funkcjonalność pomaga sprawdzić, jaki będzie tego wpływ na resztę bazy danych.
Podkarta Lista zawiera dwie zwijane sekcje:
- Skrypty Tabela.Pole: kod samego wybranego elementu — formuły i wyzwalacze pola albo kod funkcji globalnej — przy czym każdy skrypt jest poprzedzony plakietką swojego poziomu, a jego kod jest zwinięty pod spodem; „Nie znaleziono skryptów w tej bazie danych”, jeśli ich nie ma;
- Zależności (N) lub Brak zależności: skrypty, które używają wybranego elementu.
Poziomy wpływu zależności
Istnieją trzy poziomy wpływu, reprezentowane przez trzy różne plakietki:
| Plakietka | Formuła | Interfejs użytkownika | Wyświetlanie | |
|---|---|---|---|---|
 | Tak | Tak | Tak | Pole jest używane w formule, w wyzwalaczu („On click”, „Trigger after update”, „Trigger on new record”), w funkcji globalnej, w wyzwalaczu „After Open” lub w wyrażeniu wydruku. Każda zmiana lub usunięcie wpłynie na działanie bazy danych. |
 | Tak | Tak | Pole jest używane przez regułę interfejsu: „Display field only, if”, „Writable if”, „Readable if”, „Trigger before view”, „Trigger after hide”, „Show as”, „Show data as”, formuły dynamicznego wyboru lub ograniczenie powiązania. Jego zmiana wpłynie wyłącznie na zachowanie interfejsu użytkownika, a nie na działanie bazy ani na obliczenia. | |
 | Tak | Pole służy wyłącznie do wyświetlania: w kolumnie widoku (jej formule lub formatowaniu warunkowym) albo w kolumnie tabeli wydruku. Jego zmiana wpłynie tylko na prezentację danych, bez zmiany zachowania interfejsu ani obliczeń. |
Liczba widoczna wewnątrz plakietki oznacza liczbę bezpośrednich zależności; na liście liczba wpisana w plakietkę zależności oznacza natomiast liczbę jej własnych zależności. Od wersji 3.2.0 ta liczba jest liczona wszędzie tak samo — na liście, w drzewie i na plakietkach — bez skryptów samego pola.
Jak rozumieć zależności
Pole może mieć wiele zależności, a każda z nich może mieć własne zależności.
Ta hierarchiczna struktura pomaga zrozumieć, jak zmiany pola lub funkcji wpływają na bazę danych.
Kliknięcie wiersza listy rozwija jego własne zależności, a drugie kliknięcie je zwija; szewron po lewej stronie oznacza wiersze, które je mają. Kliknięcie plakietki wiersza wybiera to pole w karcie Pola i formuły (z wyjątkiem funkcji globalnej i wyzwalacza „After Open”).
Użycie bezpośrednie
Wybierz tabelę lub wiersz funkcji globalnych:
- Kliknij obszar po lewej stronie: lista przedstawia tabele, poprzedzone dwiema pozycjami — wyzwalaczem „After Open” bazy i jej funkcjami globalnymi. Kliknięcie tabeli rozwija jej pola.
Wybierz pole lub funkcję:
- Wpisz kilka liter w obszarze po prawej stronie: lista zawęża się do elementów, które je zawierają, ze wszystkich tabel. Pole lub funkcję wybiera się kliknięciem.
Pola i tabele pochodzące z innych baz tego samego zespołu również się tu pojawiają, z osobną ikoną. Zależności pochodzące z innej bazy wczytanej już przez Ninox (innej bazy, która używa pola tej bazy) również figurują na liście i w drzewie, poprzedzone nazwą swojej bazy; nie otwierają się stąd: komunikat w języku angielskim („This element belongs to another database…”) zachęca do otwarcia ich bazy.
Użycie edytora pól
W oknie „Edit fields” Ninox każde pole używane gdzie indziej ma plakietkę swoich zależności.
Kliknięcie tej plakietki otwiera panel Ninext na karcie Pola i formuły, z wybranym polem. Strona Edycja pola szczegółowo opisuje te plakietki oraz przechodzenie od pola do pola.
Dostęp do wybranego pola lub funkcji
Kliknij czerwony przycisk po prawej stronie list. Pojawia się on tylko w trybie edycji Ninox („Edit mode”) i jest wyszarzony, dopóki w Ninox pozostaje zmiana do zapisania lub anulowania. W przypadku pola Ninext podświetla je w formularzu Ninox i pokazuje klucz: kliknięcie tego klucza otwiera okno edycji pola. Jeśli pole nie jest widoczne w formularzu, Ninext proponuje otwarcie edytora pól.
W przypadku funkcji globalnych otwiera się edytor kodu globalnego z podświetloną odpowiednią funkcją.
Bezpośredni dostęp do skryptu
- Kliknij pogrubiony fragment wiersza wyniku (tutaj „Show as”): otwiera się edytor Ninox z kodem zawierającym zależność, a odpowiedni fragment jest podświetlony.
- Czerwony przycisk, który pojawia się po najechaniu kursorem, po prawej stronie wiersza (w trybie edycji Ninox), działa według tej samej zasady co przycisk na górze. W przypadku wiersza należącego do pola (jego formuły, jednego z jego wyzwalaczy, jego „Show as”…) zaznacza to pole w jego formularzu i ma klucz w ramce; w przypadku pozostałych (wyzwalacz tabeli, kolumna widoku, wydruk, funkcja globalna, „After Open”) otwiera edytor skryptu i ma sam klucz.
Długie listy
Długa lista wyświetla się porcjami po 100 wierszy. Na dole listy +100 wyświetla kolejne 100, a Wszystkie (N) — pozostałe N.
Plakietka po najechaniu na pole
W trybie edycji Ninox („Edit mode”) najechanie na pole w formularzu wyświetla plakietkę w prawym górnym rogu pola. Zbiera ona, bez konieczności wcześniejszego wybierania pola:
| Strefa | Po najechaniu | Po kliknięciu |
|---|---|---|
| Typ | Typ pola albo typ zwracany przez jego formułę. | — |
| Fx (tylko pola formuły) | Pełna formuła z przyciskiem Kopiuj; błędy są w niej podkreślone (czerwona falista linia, bursztynowa kropkowana linia dla ostrzeżenia), a najechanie na podkreślony fragment wyświetla komunikat. | Otwiera edytor formuł Ninox. |
| Czerwony klucz | — | Otwiera okno edycji pola. |
| Licznik zależności | Podgląd drzewa zależności. | Otwiera panel Ninext i wybiera pole w karcie Pola i formuły. |
Kolor licznika wskazuje poziom wpływu, tak jak opisane wyżej plakietki; wyszarzone „0” oznacza pole, od którego nic nie zależy. Plakietkę można wyłączyć w panelu Ustawienia Ninext, w sekcji „Dodatkowe narzędzia”: Odznaka zależności po najechaniu.
Drzewo zależności
Podkarta Drzewo zależności rysuje zależności wybranego pola w obu kierunkach:
- po lewej, w górę łańcucha, pola odczytywane przez jego formułę;
- pośrodku samo pole;
- po prawej, w dół łańcucha, formuły, które go używają.
Numerowane pasy (-2, -1, 0, 1, 2…) oznaczają poziomy. Po najechaniu na komórkę jej łańcuch się podświetla, a reszta blednie; w podpowiedzi z kodem komórki podświetlona jest nazwa jej bezpośredniego rodzica. Funkcja globalna również się rozwija, w stronę elementów, które od niej zależą (od wersji 3.2.0).
W komórce:
- plakietka wyśrodkowuje drzewo na tym polu, które staje się wybranym polem;
- ikona Fx pokazuje kod po najechaniu i otwiera jego edytor po kliknięciu; czerwony przycisk działa według tej samej zasady co na liście;
- okrągła plakietka + (Rozwiń) rozwija zależności komórki, a − (Zwiń) je zwija — w ten sposób rozwija się funkcja globalna; w górę łańcucha druga plakietka wyświetla lub ukrywa elementy podrzędne spoza łańcucha;
- przekreślone oko (Ukryj tę komórkę) ukrywa komórkę.
Powyżej 10 elementów w kolumnie komórka „… +N” wyświetla pozostałe.
Klastry. Komórki, które mają tych samych rodziców, są zgrupowane w ramce — klastrze. Chwytając uchwyt klastra, można zmienić jego kolejność lub przenieść go do innej kolumny; gdy klaster zostanie przestawiony lub przeniesiony, w jego rogu pojawia się okrągła strzałka, która przywraca go na pierwotne miejsce. Klaster pokazuje 5 komórek; jego przyciski −5, +5 i Wszystkie (N) wyświetlają ich mniej lub więcej, strzałka przywraca go do 5 komórek, a jego stopka podaje, ile pozostaje ukrytych.
Pasek narzędzi oferuje:
- Kopiuj jako obraz: okno proponuje Kopiuj (schowek) lub Pobierz PNG;
- oko, które przełącza wyświetlanie ukrytych komórek: pojawia się tylko wtedy, gdy co najmniej jedna komórka jest ukryta, wraz z ich liczbą;
- pomniejszenie, procent powiększenia, powiększenie oraz Dopasuj do widoku;
- Pełny ekran, z którego wychodzi się jego przyciskiem lub klawiszem Esc.
Drzewo zapamiętuje dla każdego pola jego ukryte komórki i układ klastrów. Gdy wybiorą Państwo inne pole, zachowuje bieżące powiększenie i wyśrodkowuje nowe pole; odświeżenie schematu nie zmienia ani powiększenia, ani położenia.
To samo drzewo wyświetla się jako podgląd po najechaniu na licznik zależności na plakietce.
Historia nawigacji
Ikona w kształcie śladów stóp, na początku panelu Ninext, otwiera po najechaniu lub kliknięciu listę ostatnich pól, funkcji globalnych i raportów przeglądanych w Ninext — łącznie z wyzwalaczem „After Open”. Element przeglądany ponownie trafia na dół listy, bez duplikatów; kliknięcie ponownie go wybiera. Lista przechowuje 50 wpisów z bieżącego dnia; Wyczyść całą historię nawigacji ją opróżnia. Tę historię, zarezerwowaną dla administratorów, wyłącza się w panelu Ustawienia Ninext, w sekcji „Ulepszenia interfejsu”: Historia nawigacji po schemacie (administratorzy).
Nie należy jej mylić z przyciskiem Przeglądane rekordy, z tą samą ikoną, ale umieszczonym na górnym pasku Ninox: dostępny dla wszystkich użytkowników, wyświetla listę ostatnio otwieranych rekordów (zob. Przeglądane rekordy).